GRILLED YOGURT CHICKEN

Zanim kupisz jakikolwiek sprzęt, musisz ocenić czy z Twojego balkonu widać niebo w kierunku południowym z lekkim odchyleniem na zachód. Satelity Hotbird, na których nadają polskie pakiety, znajdują się nad równikiem, więc antenę kierujemy właśnie tam. W Warszawie i okolicach elewacja czaszy powinna wynosić około 29-30 stopni. To kąt nachylenia względem poziomu. Jeśli Twój balkon jest osłonięty loggią lub daszkiem, zmierz czy masz swobodny prześwit pod kątem 30 stopni. Często zdarza się, że górna krawędź balkonu zasłania sygnał i czasza musiałaby wisieć poza obrysem balustrady, co nie zawsze jest możliwe.

Pobierz na telefon darmową aplikację typu SatFinder. Program wykorzystuje GPS i kompas, aby pokazać na ekranie dokładną pozycję satelity na tle rzeczywistego obrazu z kamery. Stań na balkonie, skieruj telefon w stronę nieba i sprawdź czy na linii widzenia nie ma przeszkód. Sąsiedni blok, wysokie drzewo albo słup mogą całkowicie zablokować sygnał. Pamiętaj że aplikacje mają pewną tolerancję błędu, więc zostaw sobie zapas kilku stopni. Jeśli widzisz że satelita jest zasłonięty, montaż anteny satelitarnej na tym balkonie nie ma sensu i trzeba szukać innego miejsca albo rozważyć alternatywę.

Wybór uchwytu do rodzaju balustrady

Rodzaj mocowania zależy od konstrukcji balkonu. Najczęściej spotykamy balustrady z pionowymi szczeblami, poziome rurki albo pełne betonowe ścianki. Do balustrad z pionowych prętów najlepiej pasują uchwyty z podwójną blachą zaciskaną między szczeblami. Rozstaw śrub w takich uchwytach wynosi zazwyczaj od 10 do 15 centymetrów. Przed zakupem zmierz odległość między prętami, aby dobrać odpowiedni model. Uchwyty typu BLH-200 pasują do poziomych rurek o średnicy do 70 milimetrów i mocuje się je obejmami zaciskowymi.

W przypadku pełnych betonowych parapetów potrzebujesz uchwytu z podstawą kotwioną do podłogi albo specjalnego masztu balkonowego z obciążeniem. Wiercenie w betonie wymaga kołków rozporowych o średnicy minimum 10 milimetrów i długości 80-100 milimetrów. Jeśli balustrada ma szklane wypełnienie, nie próbuj wiercić ani zaciskać uchwytów bezpośrednio na szkle. Skonsultuj się z administratorem budynku – często dostępne są dedykowane punkty mocowania albo trzeba zastosować uchwyt podłogowy. Zwróć uwagę na odstęp czaszy od ściany. Konwerter wystający z czaszy nie może dotykać żadnej powierzchni, bo to zakłóca odbiór. Minimalny odstęp to około 10 centymetrów.

Prowadzenie kabla przez mieszkanie na dużą odległość

Gdy telewizor stoi po przeciwnej stronie mieszkania, kabel musi pokonać spory dystans. Standardowy przewód koncentryczny do instalacji satelitarnych ma impedancję 75 omów i ekranowanie powyżej 100 decybeli. Popularny model TRISET-113 ma żyłę miedzianą o średnicy 1,13 milimetra i tłumienie około 18-20 decybeli na 100 metrów przy częstotliwościach satelitarnych. Przy długości 20 metrów strata sygnału wyniesie około 4-5 decybeli, co jest w pełni akceptowalne. Dekodery radzą sobie z takim tłumieniem bez problemu.

Kabel prowadzimy wzdłuż listew przypodłogowych albo w korytkach natynkowych. Unikaj ostrych zagięć – minimalny promień skrętu to 5 centymetrów. Zbyt mocne zagięcie może uszkodzić ekran i pogorszyć parametry. Jeśli musisz przejść przez drzwi, zastosuj płaskie przejście podprogowe albo poprowadź kabel górą nad framugą. W przypadku okna użyj specjalnego przepustu okiennego. To płaska taśma o grubości około 0,5 milimetra, którą wsuwasz między skrzydło a ramę. Każde takie przejście wprowadza dodatkowe tłumienie rzędu 2-3 decybeli, więc przy dwóch przepustach dolicz kolejne 4-6 decybeli do bilansu sygnału.

• Zmierz dokładnie trasę kabla przed zakupem, dodaj 2 metry zapasu na zakręty i podłączenia.
• Wybierz kabel z żyłą miedzianą, nie stalową pomiedziowaną – miedź ma niższe tłumienie i nie koroduje.
• Ekranowanie minimum 100 dB chroni przed zakłóceniami od urządzeń elektrycznych w mieszkaniu.
• Unikaj prowadzenia kabla równolegle z przewodami zasilającymi 230V – zachowaj odstęp 20 centymetrów.

Przejście kabla bez wiercenia w ścianie

Nie każdy chce lub może wiercić otwory w ścianach. Przepust okienny to najprostsza metoda. Otwierasz okno, wkładasz płaską taśmę z wtykami F na końcach, zamykasz skrzydło i dokręcasz przewody z obu stron. Taśma jest na tyle cienka że uszczelka okienna nadal spełnia swoją funkcję. Dostępne są długości 20-30 centymetrów. Zwróć uwagę na jakość wykonania – tanie przepusty bywają kruche i po kilku cyklach otwierania okna mogą pęknąć. Lepsze modele mają wzmocnione zakończenia i pozłacane styki.

Inna opcja to wykorzystanie istniejących przepustów rurowych. W nowszych budynkach często zostawiono rurki instalacyjne między pomieszczeniami. Przeciągnięcie kabla przez taką rurkę wymaga żyłki prowadzącej albo specjalnego przepychacza. Jeśli rurka jest zatkana lub zbyt wąska, nie forsuj kabla na siłę. Możesz uszkodzić izolację albo zablokować przepust na stałe. W ostateczności kabel można poprowadzić na zewnątrz budynku wzdłuż elewacji, ale to wymaga zgody administracji i odpowiednich uchwytów dystansowych co 50 centymetrów.

Rozwiązania bez długiego kabla koncentrycznego

Jeśli prowadzenie kabla przez całe mieszkanie jest niemożliwe, masz do dyspozycji inne metody. Pierwsza to transmiter HDMI. Podłączasz dekoder na balkonie albo w pobliżu anteny, a obraz przesyłasz bezprzewodowo do telewizora. Transmitery działają na odległość do 50-100 metrów w linii prostej. Ściany żelbetowe mocno tłumią sygnał, więc w blokach zasięg bywa mniejszy. Sprawdź czy transmiter obsługuje rozdzielczość 4K jeśli masz taki telewizor. Wadą tego rozwiązania jest oczywiście ilość sprzętu i konieczność zasilania dekodera przy antenie.

Druga opcja to wykorzystanie dekodera z obsługą Unicable. Konwerter Unicable pozwala przesłać sygnał dla kilku odbiorników jednym kablem. Jeśli masz już w mieszkaniu jeden przewód antenowy, możesz go wykorzystać. Dekodery takie jak Ultrabox+ 4K czy Evobox Stream współpracują z konwerterami Unicable. W ustawieniach dekodera wybierasz tryb Unicable i przypisujesz kanał SCR. Dzięki temu na jednym kablu działa nawet 4 odbiorniki niezależnie. To rozwiązanie sprawdza się gdy chcesz podłączyć drugi telewizor bez kładzenia nowej instalacji.

Dobór konwertera i ustawienie czaszy

Konwerter montujesz w uchwycie na końcu ramienia czaszy. Dla pojedynczego odbiornika wystarczy konwerter typu Single. Jeśli planujesz podłączyć dwa dekodery albo nagrywarkę z dwoma głowicami, wybierz konwerter Twin z dwoma wyjściami. Do instalacji Unicable potrzebny jest konwerter z oznaczeniem SCR albo Unicable II. Zwróć uwagę na współczynnik szumów – im niższy, tym lepiej. Dobre konwertery mają wartość 0,1-0,2 dB. Montując konwerter, ustaw go zgodnie z oznaczeniami na obudowie. W Polsce konwerter jest lekko przekręcony w lewo względem pionu, około 5-7 stopni.

Ustawianie czaszy wykonujesz powoli, małymi ruchami. Najpierw ustaw azymut na południe z minimalnym odchyleniem na zachód. Potem reguluj elewację w zakresie 28-31 stopni. Obserwuj wskaźnik sygnału na dekoderze albo użyj miernika. Szukaj maksimum sygnału i jakości. Gdy znajdziesz najlepszą pozycję, dokręć śruby mocujące. Sprawdź jeszcze raz czy dokręcenie nie przesunęło czaszy. Na koniec zabezpiecz połączenia kablowe. Wtyki F na zewnątrz owiń taśmą samowulkanizującą albo załóż osłonki żelowe. Wilgoć w połączeniu to najczęstsza przyczyna usterek po kilku miesiącach.

Podłączenie dekodera i weryfikacja sygnału

W ofercie operatorów znajdziesz kilka modeli dekoderów. Canal+ udostępnia Ultrabox+ 4K oraz Dualbox+ 4K wyłącznie na wynajem. Model WiFiBox+ (Sagemcom DSIW74) można kupić na własność w ofercie prepaid. Polsat Box oferuje dekodery Polsat Box 4K, Polsat Box 4K Lite, Soundbox 4K oraz Evobox Stream. Moduły CAM CI+ pozwalają na odbiór bez dekodera jeśli telewizor ma wbudowany tuner satelitarny. Przed podłączeniem sprawdź czy dekoder obsługuje Unicable jeśli korzystasz z takiego konwertera.

Podłącz kabel do gniazda SAT IN w dekoderze. Jeśli masz konwerter Twin i dwa dekodery, każdy musi mieć osobny kabel od anteny. Włącz dekoder i przejdź do menu ustawień anteny. Wybierz satelitę Hotbird 13E. Sprawdź poziom sygnału i jakość. Prawidłowe wartości to sygnał powyżej 70% i jakość powyżej 80%. Jeśli wartości są niższe, wróć do regulacji czaszy. Przyczyną słabego sygnału bywa też źle zarobiony wtyk F. Żyła powinna wystawać około 2-3 milimetry, a oplot nie może dotykać żyły środkowej. Sprawdź każdy wtyk po kolei.

• Wtyk F dokręcaj palcami, nie używaj szczypiec – zbyt mocne dokręcenie może uszkodzić gniazdo.
• Żyła środkowa musi być prosta i czysta, bez zadziorów i utlenienia.
• Oplot i folia ekranująca powinny być odgięte na zewnętrzną stronę kabla przed nałożeniem wtyku.
• Po podłączeniu sprawdź czy wtyk nie obluzował się – lekki ruch nie powinien powodować zaniku sygnału.

Typowe usterki i jak je usunąć

Najczęstszy problem to brak sygnału na wszystkich kanałach. Sprawdź czy kabel jest podłączony, czy dekoder widzi zasilanie konwertera. W ustawieniach anteny powinna być włączona opcja zasilania LNB. Jeśli zasilanie jest wyłączone, konwerter nie działa. Kolejna przyczyna to zwarcie w kablu albo wtyku. Odłącz kabel od dekodera i sprawdź miernikiem czy nie ma zwarcia między żyłą a oplotem. Zwarcie może uszkodzić zasilacz dekodera, więc zawsze sprawdzaj kabel przed podłączeniem.

Zaniki sygnału przy złej pogodzie wskazują na zbyt słabe ustawienie czaszy albo uszkodzony konwerter. Deszcz i śnieg tłumią sygnał, więc instalacja musi mieć zapas jakości. Jeśli przy lekkim zachmurzeniu obraz się zacina, popraw ustawienie czaszy. Sprawdź też czy konwerter nie ma wody w środku. Kondensacja w konwerterze powoduje korozję i pogorszenie parametrów. Wymień konwerter na nowy z lepszym współczynnikiem szumów. Czasami problem leży w zbyt długim kablu o słabych parametrach. Wymiana na kabel z żyłą 1,13 mm i ekranowaniem 110 dB często rozwiązuje sprawę.