BEEF BURGER

Gdy zastanawiacie się, czy wybrać telewizję naziemną czy satelitarną, w praktyce chodzi o dwie różne drogi doprowadzenia sygnału do odbiornika. Nadawanie z nadajników naziemnych korzysta z sieci obiektów, takich jak Raszyn czy anteny na wysokich budynkach w centrum dużych miast, pracujących w standardzie DVB-T2/HEVC. Telewizja satelitarna opiera się na odbiorze z satelitów, m.in. Hotbird i Astra, przy użyciu anteny parabolicznej i dekodera. Obie opcje zapewniają programy w jakości HD, a w ofertach płatnych także w 4K, różnią się jednak sprzętem, zakresem kanałów oraz tym, ile pracy trzeba włożyć w instalację.

W tym poradniku przejdziemy krok po kroku przez samodzielny montaż anteny satelitarnej lub naziemnej i podstawową diagnostykę instalacji, a po drodze pokażemy, w jakich sytuacjach rozsądniej poprosić instalatora z miernikiem o wsparcie. Skupimy się na realnych parametrach i przykładach z okolic dużego miasta w centralnej Polsce, gdzie sygnał DVB-T2 dociera z kilku kierunków, a odbiór satelitarny opiera się głównie na pozycji Hotbird.

Telewizja naziemna w praktyce

Nowa telewizja naziemna wykorzystuje standard DVB-T2/HEVC, co pozwala upchnąć więcej kanałów w jednym multipleksie i poprawić jakość obrazu względem starszego systemu. Żeby z niej korzystać, telewizor musi mieć wbudowany tuner DVB-T2/HEVC, a jeśli jest starszy, potrzebny będzie zewnętrzny dekoder podłączany przez HDMI. Sygnał dociera do mieszkania przez antenę UHF/VHF przystosowaną do odbioru multipleksów MUX-1, MUX-2, MUX-3 i MUX-8, często z wbudowanym filtrem LTE, który ogranicza zakłócenia z sieci komórkowych.

W okolicach dużego miasta w centralnej Polsce nadawanie DVB-T2 realizują nadajniki m.in. z wysokiej konstrukcji w centrum oraz masztu podmiejskiego, co dobrze widać na mapach zasięgu opracowanych przez operatorów sieci nadawczej. W praktyce oznacza to, że przy poprawnie dobranej antenie kierunkowej i rozsądnej długości przewodu większość bloków i domów jednorodzinnych ma możliwość odbioru wszystkich dostępnych multipleksów bez opłat abonamentowych za sam sygnał.

Co jest potrzebne do odbioru naziemnego

• Antena zewnętrzna DVB-T2 – najlepiej kierunkowa, o zysku rzędu 17–32 dB, dostosowana do pasma 470–694 MHz; typowa antena o długości około 82 cm ma fabryczny zasięg deklarowany na 80 km i często w zestawie filtr LTE.
• Kabel koncentryczny 75 Ω typu RG-6 – dobrej jakości przewód o ekranowaniu klasy A, np. typ TRISAT/ TRISET RG-6, przeznaczony do instalacji RTV/SAT.
• Telewizor z tunerem DVB-T2/HEVC lub dekoder DVB-T2 – urządzenia dostępne w sprzedaży oznaczone są jako zgodne z DVB-T2 i HEVC.
• Złącza typu F – nakręcane na kabel, dobrane do średnicy przewodu, pozwalające wykonać szczelne i mechanicznie pewne połączenie.

Dla typowego mieszkania warto zachować długość kabla od anteny do telewizora poniżej 30–40 m, ponieważ tłumienność przewodu RG-6 przy częstotliwościach około 700 MHz potrafi osiągać około 16 dB na 100 m, co przy większych dystansach zauważalnie obniża poziom sygnału.

Ustawienie anteny naziemnej krok po kroku

Najpierw wybieramy miejsce montażu anteny, tak aby była jak najwyżej, z możliwie swobodnym widokiem w stronę nadajnika, a maszt był solidnie przymocowany i uziemiony. W praktyce często jest to ściana szczytowa, balkon na najwyższym piętrze albo komin w domu jednorodzinnym; montujemy uchwyt na kołkach lub kotwach dobranych do materiału ściany.

Następnie składamy antenę zgodnie z instrukcją producenta, pamiętając o dokręceniu wszystkich śrub i założeniu symetryzatora lub wzmacniacza dokładnie tak, jak wskazano w instrukcji. Kabel koncentryczny zaciskamy lub nakręcamy w złączach typu F, dbając o to, żeby oplot nie dotykał żyły środkowej i aby izolacja zewnętrzna była wsunięta pod korpus złącza.

Gdy antena jest na maszcie, ustawiamy ją w kierunku najbliższego nadajnika – w centralnej Polsce będzie to zazwyczaj obiekt podmiejski lub antena na wysokim budynku w centrum. Kierunek można odczytać z oficjalnych map zasięgu DVB-T2 lub skorzystać z aplikacji mobilnej operatora sieci, która na podstawie GPS i kompasu w telefonie podpowiada, w którą stronę obrócić antenę. W praktyce wielu instalatorów na początek patrzy też, jak ustawione są anteny sąsiadów w tym samym budynku i bierze to jako punkt wyjścia.

Po wstępnym ustawieniu przechodzimy do menu telewizora albo dekodera, wyszukujemy ręcznie kanały konkretnego multipleksu i obserwujemy wskaźniki poziomu oraz jakości sygnału. Anteną ruszamy bardzo delikatnie, po kilka milimetrów, każdą zmianę zostawiamy na kilka sekund, aż wskaźnik ustabilizuje się, i staramy się osiągnąć możliwie najwyższą jakość; dopiero potem mocno dokręcamy śruby mocujące uchwyt anteny.

Typowe usterki przy odbiorze naziemnym

• Zanikanie kanałów przy złej pogodzie – zwykle pomaga podniesienie anteny wyżej, zamiana anteny pokojowej na zewnętrzną lub korekta kierunku według mapy zasięgu.
• Brak części multipleksów – warto sprawdzić, czy antena obsługuje pasmo MUX-8 (pasmo VHF) i czy nadaje się do pracy w pełnym zakresie 174–230 MHz oraz 470–694 MHz.
• Telewizor nie znajduje kanałów DVB-T2 – konieczna może być aktualizacja oprogramowania lub zakup zewnętrznego dekodera DVB-T2/HEVC, jeśli sprzęt obsługuje tylko starszy standard.
• Zbyt długi kabel – przy przewodach wyraźnie dłuższych niż 40–50 m warto skrócić trasę albo zastosować wzmacniacz liniowy dostosowany do pasma DVB-T2.

Jeśli macie dach o skomplikowanym kształcie, kilka kierunków odbioru albo konieczność pracy na wysokości, rozsądnie jest poprosić instalatora, który przyjedzie z miernikiem, na miejscu zmierzy poziom sygnału i dobierze odpowiednią antenę oraz ewentualne wzmacniacze.

Telewizja satelitarna – co daje i jaki sprzęt

Na orbicie geostacjonarnej pracują m.in. satelity Hotbird, z których korzystają polskie platformy satelitarne, oraz Astra, z której płyną kanały niemieckie, francuskie i część polskich stacji niekodowanych. Na Hotbirdzie dostępne są pełne pakiety Polsat Box i Canal+, a także wiele kanałów FTA, które można odebrać zwykłym tunerem satelitarnym zgodnym z DVB-S2. W centralnej Polsce do komfortowego odbioru z Hotbird powszechnie stosuje się anteny o średnicy 80 cm, oferowane przez różnych producentów jako standardowy rozmiar do instalacji domowych.

Przy telewizji satelitarnej sprzęt dzieli się na trzy główne grupy: dedykowane dekodery operatora, moduły CAM wkładane bezpośrednio do telewizora oraz niezależne tunery satelitarne. Canal+ oferuje m.in. dekodery Ultrabox+ 4K, Dualbox+ 4K, Canal+ BOX+ oraz moduł CAM CI+ ECP, przy czym dekodery 4K są udostępniane abonentom w formie najmu, a model HD o nazwie WiFiBox+ jest sprzedawany także w wersji przedpłaconej. Polsat Box ma w ofercie dekodery Polsat Box 4K, Polsat Box 4K Lite, Soundbox 4K, Evobox Stream oraz moduł CAM CI+, przy czym urządzenia 4K w standardowej telewizji satelitarnej są wypożyczane, a Evobox Stream bywa sprzedawany w sklepach RTV jako dekoder do usług internetowych Polsat Box Go.

Montaż anteny satelitarnej krok po kroku

Na początek wybieramy miejsce z widokiem na południe, bez drzew i budynków na linii patrzenia anteny; w centralnej Polsce dla satelity Hotbird talerz ustawia się na południe z bardzo niewielkim odchyleniem na zachód. Uchwyt anteny mocujemy do ściany lub komina na kołkach, dbając, żeby ramię było możliwie pionowe, bo od tego zależy późniejsze ustawienie kąta pochylenia czaszy. Antenę o średnicy 80 cm składamy według instrukcji, montujemy konwerter w uchwycie i wstępnie dokręcamy wszystkie śruby, zostawiając niewielki luz na ruch w pionie i poziomie.

Kabel zewnętrzny prowadzimy możliwie krótką drogą, unikając ostrych zagięć i ciasnego mocowania w rynnach; złącza typu F na zewnątrz zabezpieczamy taśmą samowulkanizującą albo gumową osłoną. Dla odcinka między anteną a dekoderem operator zaleca, aby nie przekraczać około 30 m, co ogranicza straty sygnału i ułatwia zasilanie konwertera z dekodera. Gdy wszystko jest podłączone, włączamy dekoder, przechodzimy do menu poziomu i jakości sygnału, a następnie powoli obracamy antenę w poziomie i pionie, aż wskaźnik jakości przekroczy wartość zalecaną przez operatora, zwykle około 50% lub więcej.

Podczas dokręcania śrub mocujących antenę warto mieć podgląd na wskaźnik w dekoderze, bo czasza potrafi się minimalnie przesunąć i zgubić część zapasu sygnału. Jeśli zamierzacie obsłużyć kilka gniazd w domu, do anteny satelitarnej doprowadza się zwykle cztery przewody do konwertera typu Quatro, a następnie stosuje multiswitch, który rozdziela sygnał SAT i telewizji naziemnej na wiele wyjść RTV/SAT.

Typowe usterki w instalacjach satelitarnych

• Brak sygnału po burzy – warto sprawdzić, czy czasza nie została przekręcona przez wiatr, czy konwerter nie jest pęknięty, a złącza na zewnątrz nie zalały się wodą.
• Nie działają tylko niektóre kanały – w menu dekodera sprawdzamy ustawienia konwertera (typ LNB, zasilanie) oraz ewentualne przełączniki DiSEqC; forumowe poradniki sugerują, by przy jednej antenie wyłączyć DiSEqC i upewnić się, że zasilanie LNB jest włączone.
• Przycinanie obrazu przy deszczu – często pomaga lekkie podniesienie jakości poprzez delikatne korekty ustawienia anteny oraz wymiana konwertera na nowszy model o mniejszym szumie własnym.
• Problemy przy wielu gniazdach RTV/SAT – jeśli multiswitch pracuje na nieocieplonym strychu, może się przegrzewać, dlatego zaleca się montaż w pomieszczeniu o możliwie stałej temperaturze.

Przy powtarzających się kłopotach z odbiorem satelitarnym, zwłaszcza w instalacjach z kilkoma dekoderami, sensowne jest wezwanie instalatora, który miernikiem sygnału oceni, czy problem leży w ustawieniu anteny, jakości przewodu, czy może w samym konwerterze.

Kiedy wybrać telewizję naziemną, a kiedy satelitarną

Jeśli zależy wam głównie na kanałach ogólnodostępnych, informacyjnych, regionalnych i kilku stacjach tematycznych, a w waszej okolicy jest silny sygnał DVB-T2, odbiór z anteny naziemnej będzie najprostszym i najtańszym rozwiązaniem sprzętowym. Gdy chcecie mieć dostęp do dużej liczby kanałów filmowych, sportowych i tematycznych, w tym w jakości 4K, telewizja satelitarna z dekoderem operatora albo modułem CAM w telewizorze zapewni znacznie szerszą ofertę. W praktyce wiele osób łączy oba systemy: korzysta z anteny naziemnej do odbioru kanałów bezpłatnych, a z anteny satelitarnej do płatnych pakietów operatorów.

Faq odbiór naziemny

Faq odbiór satelitarny